تگ

برنامه کاندیداها

تا انتخابات -۱۰ ؛ اختتامیه

این دهمین یادداشت از یادداشت‌های زنجیره‌ای «تا انتخابات» است. در ۹ یادداشت گذشته سعی کردم پاسخ برخی از دغدغه‌های شخصی خود را از بین صحبت‌ها و نوشتارهای کاندیداهای ریاست جمهوری بیابم،کاندیداهایی که برای رسیدن به مهم‌ترین پست اجرایی-مدیریتی کشور مشغول رقابت هستند.

الف) می‌شد و می‌توانستم دامنه‌ی سوالاتم را گسترش دهم، سیاست خارجی را مطالعه و بررسی کنم،به حوزه‌ی آموزش سرک بکشم و یا برنامه‌های فرهنگی اجتماعی کاندیداها را به چالش بکشم. اما به دو دلیل از این کار منصرف شدم.

۱- هر کسی را بهر کاری ساختند ؛ من چهار سال در رشته «مدیریت» تحصیل کرده‌ام ، از سیاست خارجی و جامعه شناسی و فرهنگ در حد مطالعات روزانه می‌دانم، پس بهتر بود که در حد و اندازه‌های خودم می‌ماندم.

۲- امکان بررسی وسیع برنامه و دیدگاه کاندیداها میسّر نیست. آن‌هم با فهم و دانش محدود بنده و همینطور وقت و زمان محدودتر.

ب) سوالاتی که در مورد  هر هشت نفر مطرح کردم همگی ثابت بودند، حتی اگر هیچ پاسخی در مورد آن سوال وجود نداشت باز هم سعی می‌کردم روند کار یکسان باشد.مثلاً در مورد سوال اول که کاندیداها برنامه‌ی مکتوبی دارند یا خیر؟ سعی کردم پاسخ دقیقی به عبارت «مکتوب بودن» بدهم و ساده از کنار این ویژگی عبور نکنم.

ج) پاسخ یکی از سوالات چهارگانه‌ی من یعنی «آیا تیم اجرایی کاندیدا مشخص شده است؟» در مورد هر هشت کاندیدا منفی بود. اما باز هم آنرا ذکر کردم، چون شخص رییس جمهور قرار نیست به تنهایی مجری ِکارها باشد، اینکه چه کسانی قرار است در کابینه‌ی او باشند هم مهم است، بهرحال گویا آن هشت نفر نظر دیگری دارند 😉

د) تعداد خوانندگان این وبلاگ در بهترین حالت هم شاید به ۱۰۰۰ نفر در روز هم نرسد،اما دلیل اصلی نوشتن این یادداشت‌ها بیشتر  و بیشتر خودم بودم. می‌نویسم تا بیشتر بخوانم.

ه) بند آخر یادداشتم را از اولین یادداشتم در مجموعه «تا انتخابات» نقل می‌کنم:

برنامه‌ریزی پایه و اساس مدیریت است ، بدون برنامه مدیریت معنا و مفهومی ندارد،آن‌هم برای مهم‌ترین پست مدیریتی-اجرایی کشور یعنی ریاست جمهوری. برنامه که مکتوب شود و امضای نویسنده‌ پای آن بیاید قابل پیگیری‌تر می‌شود، به بیست روز و اندی روزهای انتخاباتی محدود نمی‌شود، در هر روز از چهار سال مسئولیت احتمالی‌شان می‌شود به آن رجوع کرد. هرچقدر هم که به قول معروف «اینجا ایران باشد» باز هم می‌شود با این برنامه یک کارهایی انجام داد 🙂

 

پی‌نوشت ۱ : وبلاگ‌نویسی خیلی خوب است ، هرچه بیشتر بنویسی باز هم خسته نمی‌شوی. خلاصه خیلی بود این چند روز 🙂

پی‌نوشت ۲ : کلیه‌ی یادداشت‌های تا انتخابات را از این لینک بخوانید.

تا انتخابات – ۹ ؛ حسن روحانی

مقدمه:

تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری آغاز شده،هرکدام از این هشت کاندیدا سعی می‌کنند بیشتر و بیشتر از خود صحبت کنند و رای امثال بنده را از آن خود کنند.

من  تا لحظه‌ی نگارش این نوشته فرد شایسته‌تری نسبت به سایرین به پست ریاست جمهوری نمی‌بینم،اما این دلیل نمی‌شود که از حق انتخاب خود بگذرم.

می‌خواهم به شیوه‌ی خودم کاندیداها را ارزیابی کنم،از دید یک مدیریت خوانده، با برنامه‌های مکتوب‌شان و البته یک‌سری سوالات خاص و دعدغه‌های خودم.

ضمناً بگویم که در این بررسی‌ها قرار نیست هیچ امتیازی به اصولگرا،اصلاح‌طلب و بدبختانه(!) مستقل‌بودنشان بدهم، گرایشات سیاسی‌شان ارزانی خودشان، من به چیزهایی اهمیت می‌دهم که قرار است مستقیماً در زندگی آینده بنده تاثیرگذار باشند.(ادامه)

– ببینید : تا انتخابات -۲ ؛ محمدرضا عارف

– ببینید : تا انتخابات -۳؛ سعید جلیلی

– ببینید : تا انتخابات -۴ ؛ محمدباقر قالیباف

– ببینید : تا انتخابات -۵ ؛ محسن رضایی

– ببینید : تا انتخابات -۶؛ محمد غرضی

– ببینید : تا انتخابات -۷ ؛ غلامعلی حداد عادل

– ببینید : تا انتخابات -۸ ؛ علی اکبر ولایتی

هشتمین کاندیدا – حسن روحانی:

۱- آیا او برنامه‌ی مکتوبی دارد؟

 روحانی در سایت شخصی خود دیدگاه‌های خود را در مورد مسائل مختلف از جمله اقتصاد،اشتغال،تحریم و …بیان کرده است ، البته این بخش از سایت هنوز کامل نشده است و موضوعاتی نظیر تولید و …در حال بروز رسانی می‌باشد.

۲-ایده‌های جدید روحانی چیست؟

شعار روحانی «دولت تدبیر و امید» است ، او می‌گوید که با تدبیر می‌توان مشکلات را حل نمود.

ایده‌ی جدیدی که حسن روحانی در مصاحبه‌های خود آنرا مطرح نموده ، اعطای یارانه‌ی کالایی به کالای‌های اساسی سبد خانوار است،به طوری فشار تامین این کالاها از دوش خانواده‌ها کمتر شود. در مورد  این ایده بحثی وجود دارد که در انتها به آن خواهم رسید.

توجه ویژه به یارانه‌ی بخش تولید هم از دیگر نکات مهم صحبت‌های اوست،اگرچه این موضوع مورد انفاق نظر اکثر کاندیداهاست.

۳-آنچه برای من مهم است:

الف)سازمان برنامه و بودجه برمی‌گردد؟

روحانی بارها در مصاحبه‌های خود نسبت به انحلال این سازمان و همینطور تعطیلی شورای پول و اعتبار واکنش نشان داده ، این یعنی نسبت به این موضوع معترض است و مخالف انحلال سازمان برنامه است.

ب)آیا تیم اجرایی روحانی مشخص شده است؟

خیر.

۴-نظر من در مورد برنامه‌های روحانی:

همه حسن روحانی را با مذاکرات هسته‌ای می‌شناسند و اخیراً هم با «کلید تدبیر»ش . واقعیت این است که روحانی در بحث اقتصادی کمی مبهم بنظر می‌رسد و چه بسا اگر مشاوران فعلی و آتی خود در اقتصاد را معرفی می‌کرد بهتر می‌شد با تفکر و دیدگاه‌های اقتصاد خودش و تیمش آشنا شد.

در مورد ایده «یارانه‌ی کالایی» او باید بگویم  از سال قبل که قیمت ارز با نوسان همراه شد و باعث گران شدن کالاهای ضروری گردید،پیشنهادهایی توسط کارشناسان مطرح شد که یکی از آنها همین یارانه‌ی کالایی بود ، اما بعضی کارشناسان نسبت به اجرای این طرح انتقاد داشتند، آنها احتمال بروز فساد، ایجاد بازار سیاه و بازگشت به سیستم کوپنی سابق را از عوارض اجرای این طرح می‌دانستند.

احمد توکلی -نماینده مجلس – همان روزها پیشنهاد مشابهی را مطرح کرد، او گفت که می‌توان کارتی الکترونیکی،شبیه به کارت سوخت تهیه کرد و بین سرپرستان خانوارها توزیع نمود،هر ماه در تاریخی معین مبلغی به عنوان «یارانه‌ی کالاهای اساسی» به حساب آن کارت‌ها واریز کرد،با این تفاوت که مبلغ واریزی در این کارت‌ها فقط برای خرید کالاهایی معین در مراکزی از پیش تعیین شده قابل استفاده است و آن پول را نمی‌توان در سایر موارد هزینه کرد.

پیشنهاد احمد توکلی هم بی‌عیب نیست ، هزینه‌ی اولیه بالا چه در بحث تولید و توزیع‌ کارت‌ها و چه در بحث سازماندهی مراکز پذیرنده‌ی این کارت باعث می‌شود که با دیده‌ی تردید به این پیشنهاد نگاه شود.

به نظر بنده بهترین راه برای حل این مشکل، افزایش عرضه‌ از طریق دادن یارانه به تولید است، حل مشکل گرانی از طریق برابری عرضه و تقاضا معقولانه‌ترین راه‌حل است.

تا انتخابات ۸ ؛ علی اکبر ولایتی

مقدمه:

تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری آغاز شده،هرکدام از این هشت کاندیدا سعی می‌کنند بیشتر و بیشتر از خود صحبت کنند و رای امثال بنده را از آن خود کنند.

من  تا لحظه‌ی نگارش این نوشته فرد شایسته‌تری نسبت به سایرین به پست ریاست جمهوری نمی‌بینم،اما این دلیل نمی‌شود که از حق انتخاب خود بگذرم.

می‌خواهم به شیوه‌ی خودم کاندیداها را ارزیابی کنم،از دید یک مدیریت خوانده، با برنامه‌های مکتوب‌شان و البته یک‌سری سوالات خاص و دعدغه‌های خودم.

ضمناً بگویم که در این بررسی‌ها قرار نیست هیچ امتیازی به اصولگرا،اصلاح‌طلب و بدبختانه(!) مستقل‌بودنشان بدهم، گرایشات سیاسی‌شان ارزانی خودشان، من به چیزهایی اهمیت می‌دهم که قرار است مستقیماً در زندگی آینده بنده تاثیرگذار باشند.(ادامه)

– ببینید : تا انتخابات -۲ ؛ محمدرضا عارف

– ببینید : تا انتخابات -۳؛ سعید جلیلی

– ببینید : تا انتخابات -۴ ؛ محمدباقر قالیباف

– ببینید : تا انتخابات -۵ ؛ محسن رضایی

– ببینید : تا انتخابات -۶؛ محمد غرضی

– ببینید : تا انتخابات -۷ ؛ غلامعلی حداد عادل

هفتمین کاندیدا – علی اکبر ولایتی:

vel2

 ۱- آیا او برنامه‌ی مکتوبی دارد؟

 ولایتی در اولین مصاحبه‌ی تبلیغاتی خود در تلویزیون اعلام کرد که برنامه‌ای ۷۰ صفحه‌ای دارد و به زودی در دسترس همه قرار خواهد داد. او در خلال صحبت‌های خود کم و بیش از ایده‌هایش هم گفت.

۲-ایده‌های جدید ولایتی چیست؟

الف) مسکن:

ولایتی در صحبت‌هایی اعلام کرده است که قصد دارد تملک آپارتمان‌های مسکن مهر را از حالت اجاره‌ای ۹۹ ساله درآورده و به شکل قطعی به صاحبان آن اهدا کند.

ب) اقتصاد:

«برنامه‌ی ۱۰۰ روزه برای مهار تورم» تیتر این روزهای سایت‌های خبری بود، جمله‌ای که از زبان ولایتی نقل شده بود. او جزییات بیشتری در مورد چگونگی این کار اعلام نکرده است.

احیای مسیر ترانزیتی آسیای شرقی به اروپا که از مسیر ایران هم می‌گذرد از دیگر برنامه‌های اوست.

۳-آنچه برای من مهم است:

الف)آیا سازمان برنامه و بودجه برمی‌گردد؟

ولایتی در این مصاحبه که چند ماه قبل انجام شده،وجود یک مرکز برنامه‌ریزی را بر هر تشکیلاتی ضروری می‌داند. این یعنی در دولت احتمالی او در انحلال سازمان برنامه تجدید نظر خواهد شد.

ب) آیا تیم اجرایی ولایتی مشخص شده است؟

به صورت رسمی خیر ، اما با توجه به ائتلاف سه نفره‌ی او و قالیباف و حداد ، احتمال حضور دو نفره‌ی بازنده در کابینه‌ی نفر برنده‌ی انتخابات وجود دارد.

۴-نظر من در مورد برنامه ولایتی:

ولایتی سابقه‌ی حضور در عرصه‌ی دیپلماتیک کشور آنهم در زمان سخت جنگ را دارد؛تجربه‌ای که هنوز هم در سرفصل صحبت‌های او قرار دارد ،او معتقد است که بسیاری از مشکلات اقتصادی با روابط ِ مناسب با کشورهای دیگر می‌توان حل کرد،یعنی حل مسائل اقتصادی از طریق دیپلماسی خارجی.

ولایتی درست می‌گوید، می‌شود از طریق دیپلماسی به آرامش اقتصادی رسید ولی نه به صورت ۱۰۰% . مشکلات اقتصادی نهادینه شده در کشور باعث تغییر فرهنگ جامعه شده است و به عبارتی وجود برنامه برای حل معضل فرهنگ اقتصادی هم ضروری‌ست.

ضمن اینکه عبارت «حل ۱۰۰روزه مشکل توّرم» ابهام‌زاست. ما نمی‌دانیم او از چه راهی به این هدف خواهد رسید؟ هر روشی عوارض جانبی خاص خود را دارد،مخصوصاً اگر از نوع دخالت دولت در بازار باشد. ان‌شاالله که این روش ،مد نظر ولایتی نباشد.

تا انتخابات -۷ ؛ غلامعلی حداد عادل

مقدمه:

تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری آغاز شده،هرکدام از این هشت کاندیدا سعی می‌کنند بیشتر و بیشتر از خود صحبت کنند و رای امثال بنده را از آن خود کنند.

من  تا لحظه‌ی نگارش این نوشته فرد شایسته‌تری نسبت به سایرین به پست ریاست جمهوری نمی‌بینم،اما این دلیل نمی‌شود که از حق انتخاب خود بگذرم.

می‌خواهم به شیوه‌ی خودم کاندیداها را ارزیابی کنم،از دید یک مدیریت خوانده، با برنامه‌های مکتوب‌شان و البته یک‌سری سوالات خاص و دعدغه‌های خودم.

ضمناً بگویم که در این بررسی‌ها قرار نیست هیچ امتیازی به اصولگرا،اصلاح‌طلب و بدبختانه(!) مستقل‌بودنشان بدهم، گرایشات سیاسی‌شان ارزانی خودشان، من به چیزهایی اهمیت می‌دهم که قرار است مستقیماً در زندگی آینده بنده تاثیرگذار باشند.(ادامه)

– ببینید : تا انتخابات -۲ ؛ محمدرضا عارف

– ببینید : تا انتخابات -۳؛ سعید جلیلی

– ببینید : تا انتخابات -۴ ؛ محمدباقر قالیباف

– ببینید : تا انتخابات -۵ ؛ محسن رضایی

– ببینید : تا انتخابات -۶؛ محمد غرضی

ششمین کاندیدا – غلامعلی حداد عادل

rsz_img20132052

 ۱- آیا او برنامه‌ی مکتوبی دارد؟

حداد عادل ششم خرداد ۹۲ در یک کنفرانس خبری از برنامه‌ی ۲۴ جلدی خود رونمایی کرد، برنامه‌ای که پژوهشکده «تا دولت اسلامی» ظرف مدت ۳سال آنرا تدوین کرده است.بنده اطلاع دقیقی از اینکه این برنامه به سفارش حداد بوده یا خیر ندارم،به هرحال اکنون آنرا برنامه‌ی دولت احتمالی حداد عادل فرض می‌کنم .

۲-آیا ایده‌ی جدیدی در برنامه‌های او وجود دارد؟

اندیشکده تا دولت اسلامی در سایت خود ،نمایه‌ای از برنامه‌ی تدوین‌شده‌ی خود را منتشر کرده است. برنامه‌ی تا دولت اسلامی بیشتر منطبق بر سیاست‌های از پیش تعیین شده مانند سند چشم انداز ، برنامه پنجم توسعه و سیاست‌های ابلاغی در هر بخش است.به عنوان مثال در برنامه بهبود فضای کسب و کار ،در مورد نرخ بیکاری چنین آمده است :

شاخص مطلوب نرخ بیکاری : ۷ درصد

شاخص فعلی نرخ بیکاری : ۱۲٫۳ درصد

اهداف= ایجاد اشتغال و رفع بیکاری >>اولویت گفتمانی=حفظ رشد اقتصادی >>گفتمان جزیی=عدالت اقتصادی >>گفتمان بخشی=جهاد اقتصادی

موارد بالا بر اساس سیاست‌های کلی اصل ۴۴،سیاست‌های کلی اشتغال، و بند دوم اصل ۴۳ قانون اساسی نگارش شده است.

سایر مباحث برنامه‌ی این اندیشکده هم به همین منوال است.

از جزییات مطالب برنامه ۲۴ جلدی حداد اطلاعی ندارم .

۳-آنچه برای من مهم است:

الف) آیا سازمان برنامه و بودجه برمی‌گردد؟

حداد عادل در مصاحبه‌ای اعلام کرده که دلایلی که برای انحلال این سازمان اعلام شد قانع کننده نبود و دولت آینده باید در این مورد تجدید نظر کند.

ب) آیا تیم اجرایی حداد مشخص شده است؟

خیر.

۴- نظر من در مورد برنامه‌های حداد عادل:

شاید اگر حداد نسبت به انتشار بخشی از برنامه یا خلاصه‌ی آن در سایت خود اقدام می‌کرد،می‌شد با مطالعه‌ی کامل دیدگاه‌های او نظر مناسب‌تری در این خصوص داد.

ضمن اینکه میزان تاثیر و دخالت حداد عادل در نگارش ۲۴ جلد برنامه‌ی تا دولت اسلامی مشخص نیست.

مورد دیگر اینکه در نگارش ِ یک برنامه گفته می‌شود که هرچقدر آن برنامه دارای شاخص‌های شفاف کمّی و قابل اندازه‌گیری باشد و همینطور راه رسیدن به آن اهداف تعیین شده باشد،آن برنامه از درجه کیفی بالاتری برخوردار است. در برنامه‌ی جناب آقای حداد ، در بعضی موارد مانند همین نرخ بیکاری ، هدف کمی تعیین شده است و در برخی موارد نه. ضمن اینکه صرف ذکر عبارت «عدالت اقتصادی» نمی‌تواند تعیین کننده‌ی اولویت‌های کاری‌ ایشان در کاهش نرخ بیکاری باشد.

همه‌ی آنچه ذکر شد با این فرض بود که برنامه‌های مکتوب ۲۴ جلدی آقای حداد ،همانی‌ست که در سایت پیشرفت آمده است و اگر غیر از این باشد این بررسی بنده هم موضوعیت ندارد.

تا انتخابات -۵؛ محسن رضایی

مقدمه:

تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری آغاز شده،هرکدام از این هشت کاندیدا سعی می‌کنند بیشتر و بیشتر از خود صحبت کنند و رای امثال بنده را از آن خود کنند.

من  تا لحظه‌ی نگارش این نوشته فرد شایسته‌تری نسبت به سایرین به پست ریاست جمهوری نمی‌بینم،اما این دلیل نمی‌شود که از حق انتخاب خود بگذرم.

می‌خواهم به شیوه‌ی خودم کاندیداها را ارزیابی کنم،از دید یک مدیریت خوانده، با برنامه‌های مکتوب‌شان و البته یک‌سری سوالات خاص و دعدغه‌های خودم.

ضمناً بگویم که در این بررسی‌ها قرار نیست هیچ امتیازی به اصولگرا،اصلاح‌طلب و بدبختانه(!) مستقل‌بودنشان بدهم، گرایشات سیاسی‌شان ارزانی خودشان، من به چیزهایی اهمیت می‌دهم که قرار است مستقیماً در زندگی آینده بنده تاثیرگذار باشند.(ادامه)

– ببینید : تا انتخابات -۲ ؛ محمدرضا عارف

– ببینید : تا انتخابات -۳؛ سعید جلیلی

– ببینید : تا انتخابات -۴ ؛ محمدباقر قالیباف

چهارمین کاندیدا – محسن رضایی:

rsz_dr-rezaei

۱-آیا او برنامه‌ی مکتوبی دارد؟

بله. رضایی برنامه‌ها و دیدگاه‌هایش را در قالب سلسله نوشتارهایی با عنوان « معماری نوین ایران اسلامی،گفتمان دولت فراگیر،جامعه امید» منتشر کرده است .مقالاتی در باب اقتصاد، فرهنگ،جوانان و جامعه.مقالات رضایی را از این لینک دانلود کنید.

۲-آیا ایده‌ی جدیدی در برنامه او وجود دارد؟

به‌روز رسانی در تاریخ ۷ خرداد ۹۲ : امروز رضایی از سایتی تحت عنوان «ویکی رضایی» رونمایی کرد،سایتی با کارکرد مشابه ویکی‌پدیا که در آن تمامی اطلاعات کلی و جزیی مربوط به شهرای ایران ذخیره شده است،اطلاعاتی مانند :معرفی شهرستان،جمعیت،اقتصاد شهرستان،صنعت و معدن شهرستان، صنعت کشاورزی شهرستان،آموزش،بهداشت و فرهنگ. قسمتی هم تحت عنوان «زمان‌بندی » وجود دارد که ضرب‌العجل اتمام پروژه‌های دولتی آن شهرستان مشخص شده است. ویکی رضایی امکانات دیگری هم دارد ،شخصاً ببینید!شخ

ضمناً او امروز از کتاب برنامه‌های مورد نظر خود برای دولت احتمالی‌اش رونمایی کرد.

الف) اقتصاد:

حتماً با نظریه «فدرالیسم اقتصادی» او آشنا هستید، رضایی برای اولین بار چهار سال قبل این موضوع را مطرح کرد و کماکان روی آن پافشاری می‌کند. او حتی کتابی هم با این عنوان در سال ۱۳۹۱ منتشر کرده است. نظریه‌ی فدرالیسم رضایی به صورت خلاصه چنین می‌‌گوید:

امروزه  ۲۰ کشور دنیا بر حدود ۵۱درصد خاک دنیا حکومت می‌کنند، فدرالیسم ،سازماندهی حکومت از طریق تمرکز امور سیاسی و عدم تمرکز امور اداری با محوریت اقتصاد است. آلمان یکی از قدیمی‌ترین کشورهایی‌ست که با مدل فدرالیسم اداره می‌شود و برزیل، هند و ژاپن از نمونه‌های دیگر دولت فدرالیسم می‌باشند.

رضایی می‌گوید که در صورت اجرای این سیستم در کشور، نتایج زیر حاصل خواهد شد:

۱-تمرکز زدایی در ساختار اجرایی و اقتصادی کشور

۲- مردمی کردن اقتصاد ، رشد و ثبات پایدار

۳-رونق تجارت غیر نفتی

۴-افزایش استقلال مالی استان‌ها

 دیگر دیدگاه‌ اقتصادی رضایی توجه به «گفتمان معیشت» است. او می‌گوید که در دولت‌های گذشته ،گفتمان غالب بر اداره کشور اینها بودند:

۱-گفتمان توسعه‌ی صادرات و صنعتی شدن در زمان دولت سازندگی

۲-گفتمان جامعه مدنی و مردم سالاری در زمان دولت اصلاحات

۳- گفتمان پیشرفت و عدالت در دولت اخیر

به عقیده محسن رضایی به «گفتمان معیشت» و زندگی روزمره مردم کمتر توجه شده است و او می‌خواهد در دولت‌ش به این مسئله توجه ویژه کند.

ب) فرهنگ

رضایی گویا در کنار مبحث اقتصادی، از نگاه به فرهنگ هم غافل نشده است، در برنامه معماری نوین ایران اسلامی او، مقالاتی در مورد فرهنگ اقتصادی، توسعه فرهنگی و فرهنگ ِ توسعه هم دیده می‌شود و این نشان‌دهنده‌ی این است که او به فکر یه راه حل مقطعی نیست. البته اگر انتخاب شود و مهم‌تر از آن موفق به پیاده‌سازی برنامه‌های خود شود.

۳-آنچه برای من مهم است :

الف) سازمان برنامه و بودجه برمی‌گردد؟

رضایی اظهار نظر مستقیمی در مورد این سوال نکرده است.

ب) تیم اجرایی رضایی چه کسانی هستند؟

او هم به مانند سایر کاندیدا،هنوز افراد اجرایی خود را اعلام نکرده است.

۴- نظر من در مورد برنامه‌ی محسن رضایی:

رضایی به واسطه‌ی تحصیل در رشته‌ی اقتصاد از الگوی فکری قابل قبولی در این زمینه برخوردار است،شما هم اگر نوشتارهای اقتصادی او را مطالعه کنید با من هم عقیده خواهید بود.اما تردیدی که در موفقیت برنامه‌های او برای من وجود دارد این است که در نظریات او تضمین‌های لازم برای اجرای دیدگاه‌هایش وجود ندارد، وقتی فدرالیسم اقتصادی را مطرح می‌کند نمی‌گوید که این فدرالیسم در سیستم اجتماعی،اقتصادی و سیاسی کنونی کشور چگونه اجرا خواهد شد. آیا به دنبال تبدیل ۱۰۰% سیستم فعلی اقتصاد به فدرالیسم است یا صرفاً بخش‌هایی از آن که مربوط به درآمد-مخارج استان‌هاست را اجرا می‌کند؟ ضمناً تداخل سیستم اقتصادی ِ پیشنهادی خود را با قوانین و اسناد فعلی کشور چگونه برطرف خواهد کرد؟

اینها سوالاتی‌ هستند که شاید در ادامه‌ی صحبت‌های تبلیغاتی رضایی به آن پاسخ داده شود و شاید هم نه.

تا انتخابات -۶؛ محمد غرضی

مقدمه:

تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری آغاز شده،هرکدام از این هشت کاندیدا سعی می‌کنند بیشتر و بیشتر از خود صحبت کنند و رای امثال بنده را از آن خود کنند.

من  تا لحظه‌ی نگارش این نوشته فرد شایسته‌تری نسبت به سایرین به پست ریاست جمهوری نمی‌بینم،اما این دلیل نمی‌شود که از حق انتخاب خود بگذرم.

می‌خواهم به شیوه‌ی خودم کاندیداها را ارزیابی کنم،از دید یک مدیریت خوانده، با برنامه‌های مکتوب‌شان و البته یک‌سری سوالات خاص و دعدغه‌های خودم.

ضمناً بگویم که در این بررسی‌ها قرار نیست هیچ امتیازی به اصولگرا،اصلاح‌طلب و بدبختانه(!) مستقل‌بودنشان بدهم، گرایشات سیاسی‌شان ارزانی خودشان، من به چیزهایی اهمیت می‌دهم که قرار است مستقیماً در زندگی آینده بنده تاثیرگذار باشند.(ادامه)

– ببینید : تا انتخابات -۲ ؛ محمدرضا عارف

– ببینید : تا انتخابات -۳؛ سعید جلیلی

– ببینید : تا انتخابات -۴ ؛ محمدباقر قالیباف

– ببینید : تا انتخابات -۵ ؛ محسن رضایی

پنجمین کاندیدا – محمد غرضی :

328929_777

۱- آیا او برنامه‌ی مکتوبی دارد؟

خیر، محمد غرضی تنها یک سایت هواداری دارد که در آن نیز از برنامه‌های مدّون او چیزی ذکر نشده است. دسترسی به دیدگاه‌ها و برنامه‌های او تنها به چند مصاحبه‌ی غرضی با خبرگزاری‌های مختلف محدود می‌شود.

۲-آیا ایده‌ی جدیدی در برنامه‌های او وجود دارد؟

شعار اصلی غرضی «دولت ضد تورّم» است اما از جزییات این شعار و چگونگی مقابله با تورّم در دولت او اطلاعات بیشتری موجود نیست.

ضمن اینکه اعلام کرده است برخی از اختیارات و قوانین  را به استانداران هر استان تفویض خواهد کرد و همچنین انتخاب استانداران را مردم همان استان واگذار می‌کند.

۳-آنچه برای من مهم است:

الف) آیا سازمان برنامه  و بودجه برمی‌گردد؟

غرضی در مورد سازمان برنامه و بودجه صحبتی نداشته است.

ب) آیا تیم اجرایی محمد غرضی مشخص شده است؟

خیر.

۴-نظر من در مورد برنامه‌های غرضی:

محمد غرضی با حضور در جمع هشت نفر پایانی باعث غافلگیری مردم و حتی خودش شد، او اعلام کرده است که ستاد تبلیغاتی ندارد و در دولت‌ش برای مبارزه با تورم اقدام خواهد کرد. به نظر می‌رسد عزم جزمی برای مجاب کردن افراد جهت رای دادن به او وجود ندارد،یا شاید هم غرضی بخواهد به مرور برنامه‌های خود را اعلام کند.

 

 

تا انتخابات -۴ ؛ محمدباقر قالیباف

مقدمه:

تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری آغاز شده،هرکدام از این هشت کاندیدا سعی می‌کنند بیشتر و بیشتر از خود صحبت کنند و رای امثال بنده را از آن خود کنند.

من  تا لحظه‌ی نگارش این نوشته فرد شایسته‌تری نسبت به سایرین به پست ریاست جمهوری نمی‌بینم،اما این دلیل نمی‌شود که از حق انتخاب خود بگذرم.

می‌خواهم به شیوه‌ی خودم کاندیداها را ارزیابی کنم،از دید یک مدیریت خوانده، با برنامه‌های مکتوب‌شان و البته یک‌سری سوالات خاص و دعدغه‌های خودم.

ضمناً بگویم که در این بررسی‌ها قرار نیست هیچ امتیازی به اصولگرا،اصلاح‌طلب و بدبختانه(!) مستقل‌بودنشان بدهم، گرایشات سیاسی‌شان ارزانی خودشان، من به چیزهایی اهمیت می‌دهم که قرار است مستقیماً در زندگی آینده بنده تاثیرگذار باشند.(ادامه)

– ببینید : تا انتخابات -۲ ؛ محمدرضا عارف

– ببینید : تا انتخابات -۳؛ سعید جلیلی

سومین کاندیدا – محمدباقر قالیباف:

ghalibaf

۱-آیا او برنامه‌ی مکتوبی دارد؟

بله، قالیباف یکی از قوی‌ترین کاندیداها در این زمینه است، او گویا از سال ۱۳۸۷ مقدمات نگارش برنامه‌های خود را آغاز کرده است.قالیباف برنامه‌های خود را در ده محور جداگانه از قبیل: یارانه‌ها،تورم،اشتغال، محیط زیست ،آموزش و … در سایت شخصی خود منتشر نموده است.فایل زیپ مجموع برنامه‌های قالیباف از اینجا قابل دانلود است.

۲-آیا ایده‌ی جدیدی در برنامه‌ی او وجود دارد؟

الف)اقتصاد:

قالیباف به خوبی تمامی اجزا و مولفه‌های اقتصاد کشور را در سند خود آورده است، از میزان نقدینگی بگیرید تا برداشت از صندوق ذخیره ارزی.

یکی از کارهای خوب برنامه‌ی قالیباف، شرح دقیق وضعیت کنونی اقتصاد کشور با آمار دقیق و نمودارهای رسمی‌ست.

او در بخش نشان دادن راهکارها هم موفق عمل کرده، چند نکته‌ی مهم و خوب برنامه‌ی اقتصادی قالیباف اینها هستند:

–  حذف تمامی مقررات ناظر بر دخالت دولت در تعیین نوع،مقدار و قیمت کالاها و خدمات دارای بازار غیر انحصاری

–  استقراض تلقی شدن هرگونه استفاده دولت از درآمدهای حاصل از صدور نفت خام و گاز برای مصارف غیر حاکمیتی.

–  ممانعت از شروع پروژه‌های عمرانی جدید مگر در موارد ضروری.

–  تنظیم بودجه کل کشور بر مبنای بودجه ریزی عملیاتی و استقرار نظام مدیریت عملکرد از سال دوم.

و اما  مهم‌ترین و بهترین نکته‌ی برنامه‌ی اقتصادی قالیباف که در جای‌جای آن مشخص است:

«یک‌پارچه‌سازی،استانداردسازی و اصلاح سیستم‌ها و قوانین موجود در هر دستگاه»

یکی از نقایصی که از  برنامه‌ی محمدرضا عارف به نظرم آمده بود همین عدم توجه به قوانین مختلف و غیر مرتبط در هر بخش بود که قالیباف در برنامه‌ی اقتصادی خود به کرّات به این نقص اشاره کرده است.

ب) رفاه اجتماعی:

قالیباف ابتدا در این بخش از ضریب جینی ِ سال‌های اخیر کشور گفته و گفته که می‌خواهد ضریب ۰/۴۱ سال ۸۹ را تا پایان برنامه‌اش به ۰/۳۷ برساند.

دیگر شاخص خوبی که قالیباف در این برنامه به آن اشاره کرده، نسبت درآمد دو دهک درآمدی بالا تقسیم بر درآمد دو دهک پایین جامعه است. این نسبت در سال ۸۹ رقمی حدود هشت و نیم را نشان می‌داد، قالیباف گفته است که می‌خواهد این عدد را به ۶ برساند.

ج) علم و دانشگاه:

نکته‌ای که در مبحث آموزش عالی برنامه‌ی عارف توجه مرا به خود جلب کرد،در برنامه‌ی کلان آموزش عالی قالیباف هم به چشم می‌خورد و آن «تنظیم تعداد ورودی دانشگاه‌ها در رشته‌های مختلف تحصیلی،متناسب با نیاز بازار کار» است.پیشنهاد جدیدی که قالب در همین زمینه به برنامه‌ی خود اضافه کرده ، «دریافت هزینه‌ی تحصیلی در رشته‌هایی که بازار کار به آن نیاز ندارد» است. به نظر بنده اگر فقط و فقط همین دو مورد بالا در دانشگاه‌ها به شکل کامل اجرا شود،تاثیرش در آمار بیکاری از تولید مستقیم شغل هم بالاتر است.

۳- آنچه برای من مهم است:

الف) سازمان برنامه و بودجه برمی‌گردد؟

قالیباف به صورت رسمی در برنامه‌اش حرفی از احیای این سازمان نزده است، اما در یکی از مصاحبه‌هایش بر احیا و تقویت سازمان برنامه و بودجه تاکید کرده است. ضمن اینکه اقدامات و راه‌کارهایی که در برنامه‌ی اقتصادی او ذکر شده،بدون احیای سازمانی مشابه با سازمان برنامه و بودجه امکان‌پذیر نخواهد بود.

ب) تیم اجرایی قالیباف چه کسانی هستند؟

او هم مانند دو کاندیدای قبلی، افراد اجرایی خود را معرفی نکرده است.

۴- نظر من در مورد برنامه‌ی قالیباف:

یکی از مزیت‌های برجسته‌ی برنامه‌ی قالیباف این است که او به این صورت عمل کرده است:

۱- بیان جهت‌گیری‌های کلی

۲- ترسیم وضعیت فعلی

۳-بیان اهداف کلان

۴-بیان اهداف کمی

۵- ارائه راهکارها

۶- بیان مزیت‌ و پتانسیل‌ها

۷- برشمردن چالش‌های اجرای برنامه

و مزیت دیگر آن جامعیت بالای آن است حتی به ریزترین مسائل هم ورود کرده است.

 

تا انتخابات -۳ ؛ سعید جلیلی

مقدمه:

تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری آغاز شده،هرکدام از این هشت کاندیدا سعی می‌کنند بیشتر و بیشتر از خود صحبت کنند و رای امثال بنده را از آن خود کنند.

من  تا لحظه‌ی نگارش این نوشته فرد شایسته‌تری نسبت به سایرین به پست ریاست جمهوری نمی‌بینم،اما این دلیل نمی‌شود که از حق انتخاب خود بگذرم.

می‌خواهم به شیوه‌ی خودم کاندیداها را ارزیابی کنم،از دید یک مدیریت خوانده، با برنامه‌های مکتوب‌شان و البته یک‌سری سوالات خاص و دعدغه‌های خودم.

ضمناً بگویم که در این بررسی‌ها قرار نیست هیچ امتیازی به اصولگرا،اصلاح‌طلب و بدبختانه(!) مستقل‌بودنشان بدهم، گرایشات سیاسی‌شان ارزانی خودشان، من به چیزهایی اهمیت می‌دهم که قرار است مستقیماً در زندگی آینده بنده تاثیرگذار باشند.(ادامه)

– ببنید: تا انتخابات -۲ ؛ محمدرضا عارف

– سوالات و معیارهای من از برنامه‌های این هشت نفر ثابت است.

دومین کاندیدا – سعید جلیلی:

rsz_goftemaneenghelab-570x140

۱-آیا او برنامه‌ی مکتوبی دارد؟

به‌روز رسانی در ۱۰ خرداد ۹۲ : سایتی تحت عنوان «اتاق فکر حامیان جلیلی» چند روزی‌ست که راه‌اندازی شده و در آن برنامه‌ای برای حوزه‌ی مدیریت و اقتصاد قرار داده شده.

هنوز برنامه را نخوانده‌ام، علی‌الحساب آنرا از این لینک دریافت کنید.

فقط خواستم جهت بایگانی لینک برنامه‌ی جلیلی را قرار دهم، اگر در چند روز آینده آنرا مطالعه کردم حتماً من این پست را به‌روز خواهم کرد.

سعید جلیلی دو سایت رسمی و صدها وبلاگ دارد که بنا به  تیتر و توضیحات سایت‌ها، همگی آنها توسط هواداران جلیلی اداره می‌شود و شخص جلیلی دارای سایت رسمی نیست.

در همین دو سایت هواداری جلیلی، برنامه‌ی مدون و نوشته‌ی جلیلی وجود ندارد، تنها لینکی از یک مقاله‌ وجود دارد که گویا آن‌هم جمع آوری دیدگاه‌های جلیلی در مورد مسائل مختلف است.

۲-آیا ایده‌ی جدیدی در برنامه او وجود دارد؟

با رجوع به همان لینک بالا می‌بینید که تقریباً اکثر دیدگاه‌های استخراجی از صحبت‌های جلیلی، ایدئولوژیک و ارزشی هستند؛جز یک مورد که به بحث خصوصی‌سازی اشاره کرده :

«لزوم افزایش خصوصی سازی در عین محدود نشدن نظارت و اقتدار دولت»

در اولین گفتگوی جلیلی در تلویزیون  کمی نگاه اقتصادی او واضح‌تر شد، او از اقتصاد بدون نفت گفت که می‌بایست در برنامه چهارم اجرایی می‌شد.

از تراز منفی یازده هزار میلیاردی در واردارت و صادرات گفت و گفت که می‌شود با «یک گام» این کمبود را جبران کرد، اما از چگونگی برداشتن این گام صحبتی نکرد.

و در آخر بر اجرای طرح «سامانه سنا» برای هماهنگ‌سازی معاملات ارزی تاکید کرد،سامانه‌ای که بانک مرکزی مدتی‌ست در صدد راه‌اندازی آن است.

 مجموعاً من ایده‌ی جدید و نویی از جلیلی ندیدم.

۳-آنچه برای من مهم است :

الف) سازمان برنامه و بودجه برمی‌گردد؟

بنده نتوانستم موضعی از جلیلی در مورد بازگشت یا پافشاری بر انحلال این سازمان پیدا کنم.اگر شما جایی دیدید ممنون می‌شوم به بنده هم بگویید.

ب) تیم اجرایی جلیلی چه کسانی هستند؟

او هم مانند عارف تاکنون معاون یا وزیرانی برای کابینه‌ی احتمالی خود معرفی نکرده است.

۴- نظر من در مورد دیدگاه‌ها و برنامه‌های سعید جلیلی:

 جلیلی سابقه‌ی کار اجرایی ندارد،سابقه‌ی کار اقتصادی ندارد.وضعیت کشور به گونه‌ای‌ست که کاندیداها باید در این بعد قوی ظاهر شوند، متاسفانه جلیلی تا این لحظه علی‌رغم ضعف در این مبحث، تلاشی هم برای رفع آن نکرده است. او می‌توانست با معرفی یکی از اقتصاددانان کشور به عنوان وزیر آینده اقتصاد و یا حداقل مشاور اقتصادی، کمی دیدگاه‌های خود را در این زمینه تقویت می‌کرد.

به اعتقاد من،این کار برای جلیلی از نان شب هم واجب‌تر است.

 

تا انتخابات – ۲ ؛ محمدرضا عارف

مقدمه:

تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری آغاز شده،هرکدام از این هشت کاندیدا سعی می‌کنند بیشتر و بیشتر از خود صحبت کنند و رای امثال بنده را از آن خود کنند.

من  تا لحظه‌ی نگارش این نوشته فرد شایسته‌تری نسبت به سایرین به پست ریاست جمهوری نمی‌بینم،اما این دلیل نمی‌شود که از حق انتخاب خود بگذرم.

می‌خواهم به شیوه‌ی خودم کاندیداها را ارزیابی کنم،از دید یک مدیریت خوانده، با برنامه‌های مکتوب‌شان و البته یک‌سری سوالات خاص و دعدغه‌های خودم.

ضمناً بگویم که در این بررسی‌ها قرار نیست هیچ امتیازی به اصولگرا،اصلاح‌طلب و بدبختانه(!) مستقل‌بودنشان بدهم، گرایشات سیاسی‌شان ارزانی خودشان، من به چیزهایی اهمیت می‌دهم که قرار است مستقیماً در زندگی آینده بنده تاثیرگذار باشند.(ادامه)

اولین کاندیدا –  محمدرضا عارف :

rsz_aref2

۱-آیا او برنامه‌ی مکتوبی دارد؟

بله، در سایت شخصی عارف ، برنامه‌ای ۱۰۹ صفحه‌ای با نام «ایران آینده» وجود دارد (لینک دانلود)

۲-آیا ایده‌ی جدیدی در برنامه او وجود دارد؟

الف) اشتغال:

او در دورنمایی که برای کشور ترسیم کرده، رسیدن به رقم یک میلیون شغل جدید در سال،حرکت به سمت ریشه‌کنی فقر و همینطور رسیدن به نرخ رشد ۸ درصد را تا سال ۱۳۹۶متصور شده است.

عارف طرح اشتغال خود را «شاپ یا شغل آفرینی پایدار» نام‌گذاری کرده و راه‌کارهایی برای آن ذکر کرده،اما نکته‌ای که توجه من را جلب کرد این بود :

«حذف رشته‌های بدون بازار کار در جهت افزایش کیفیت عرضه نیروی کار»

این مورد از جمله موارد خوب برنامه‌ی عارف است، اما به نظر من به جای صفر و یک دیدن موضوع باید به صورت شناور به آن نگاه کرد، به عنوان مثال باید ببینیم تعداد افراد مورد نیاز برای رشته‌ی مهندسی شیمی چقدر است، الان چه تعداد نیروی تحصیل کرده در رشته‌ی شیمی وجود دارد و بر طبق این محاسبات نسبت به افزایش یا کاهش ظرفیت رشته‌ی مهندسی شیمی در دانشگاه‌ها اقدام کرد.

ب)مسکن:

در بخش مسکن، دو ایده‌ی مهم عارف ایجاد «خواب‌شهر» و صنعت مدرن «اجاره‌دهی مسکن» است.

در مورد خواب‌شهر فقط به ذکر اینکه «خواب‌شهر همان شهر اما بدون امکانات شهری بسنده کرده است.

ج) علم و دانشگاه‌:

عارف در این بخش طرحی دارد با عنوان «منطقه آزاد علمی و فناوری» که در آن ورود و رفت و آمد دانشگاهیان و افراد علمی چه ایرانی و خارجی در آن آزاد باشد ، دانشگاه‌ها دفترهایی در آن منطقه تاسیس و در امر  پژوهش با هم تعامل داشته باشند،

۳- آنچه برای من مهم است:

الف) سازمان برنامه و بودجه برمی‌گردد؟

منحل کردن سازمان مهمی مثل برنامه و بودجه یکی از اشتباهات بزرگ این دولت بود،من نمی‌خواهم به کسی رای بدهم که بر این تصمیم اشتباه پافشاری می‌کند.

در برنامه‌ی رسمی عارف از بازگشت سازمان برنامه  و بودجه حرفی زده نشده اما در مصاحبه‌هایی که انجام داده نسبت به انحلال این سازمان اعتراض کرده،ضمن اینکه او اولین رییس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی بعد از ادغام سازمان برنامه و سازمان اداری استخدامی بود.

ب) تیم اجرایی عارف چه کسانی هستند؟

خبری از معرفی تیم اجرایی،معاون و وزیران احتمالی او نیست!

۴- نظر من در مورد برنامه‌ی عارف:

محمدرضا عارف در مجموع توانسته با ارائه‌ی آمارهایی جایگاه کشور در موضوعات مختلف را نشان دهد،تا حدی هم به ریشه‌یابی مشکلات پرداخته است،اما در کشور از نظر تعدد قانون،طرح و لایحه کمبودی وجود ندارد،به نظرم یکی از دلایل به سرانجام نرسیدن کارها وجود قانون‌های مختلف و موازی برای یک موضوع خاص است که حتی بعضی از قوانین در جهت نفی ِ همدیگر عمل می‌کنند.

شاید اگر من جای عارف بودم،مهم‌ترین اولویتم را اصلاح و یک‌پارچه کردن قوانین موجود قرار می‌دادم نه خلق قانون جدید.

تا انتخابات-۱ ؛ مقدمه

تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری آغاز شده،هرکدام از این هشت کاندیدا سعی می‌کنند بیشتر و بیشتر از خود صحبت کنند و رای امثال بنده را از آن خود کنند.

من  تا لحظه‌ی نگارش این نوشته فرد شایسته‌تری نسبت به سایرین به پست ریاست جمهوری نمی‌بینم،اما این دلیل نمی‌شود که از حق انتخاب خود بگذرم.

می‌خواهم به شیوه‌ی خودم کاندیداها را ارزیابی کنم،از دید یک مدیریت خوانده، با برنامه‌های مکتوب‌شان و البته یک‌سری سوالات خاص و دعدغه‌های خودم.

ضمناً بگویم که در این بررسی‌ها قرار نیست هیچ امتیازی به اصولگرا،اصلاح‌طلب و بدبختانه(!) مستقل‌بودنشان بدهم، گرایشات سیاسی‌شان ارزانی خودشان، من به چیزهایی اهمیت می‌دهم که قرار است مستقیماً در زندگی آینده بنده تاثیرگذار باشند.

چرا برنامه‌ی مکتوب؟

برنامه‌ریزی پایه و اساس مدیریت است ، بدون برنامه مدیریت معنا و مفهومی ندارد،آن‌هم برای مهم‌ترین پست مدیریتی-اجرایی کشور یعنی ریاست جمهوری.

برنامه که مکتوب شود و امضای نویسنده‌ پای آن بیاید قابل پیگیری‌تر می‌شود، به بیست روز و اندی روزهای انتخاباتی محدود نمی‌شود، در هر روز از چهار سال مسئولیت احتمالی‌شان می‌شود به آن رجوع کرد. هرچقدر هم که به قول معروف «اینجا ایران باشد» باز هم می‌شود با این برنامه یک کارهایی انجام داد 🙂

خلاصه یک‌سری فکر و ایده و سوال دارم که می‌خواهم از لا به لای برنامه و نظرات این هشت نفر استخراج کنم.ان‌شاالله که چیز خوبی از آب در بیاید 🙂

برگه‌ها

بایگانی

موضوعات