تا انتخابات -۱۰ ؛ اختتامیه

Want create site? With Free visual composer you can do it easy.

این دهمین یادداشت از یادداشت‌های زنجیره‌ای «تا انتخابات» است. در ۹ یادداشت گذشته سعی کردم پاسخ برخی از دغدغه‌های شخصی خود را از بین صحبت‌ها و نوشتارهای کاندیداهای ریاست جمهوری بیابم،کاندیداهایی که برای رسیدن به مهم‌ترین پست اجرایی-مدیریتی کشور مشغول رقابت هستند.

الف) می‌شد و می‌توانستم دامنه‌ی سوالاتم را گسترش دهم، سیاست خارجی را مطالعه و بررسی کنم،به حوزه‌ی آموزش سرک بکشم و یا برنامه‌های فرهنگی اجتماعی کاندیداها را به چالش بکشم. اما به دو دلیل از این کار منصرف شدم.

۱- هر کسی را بهر کاری ساختند ؛ من چهار سال در رشته «مدیریت» تحصیل کرده‌ام ، از سیاست خارجی و جامعه شناسی و فرهنگ در حد مطالعات روزانه می‌دانم، پس بهتر بود که در حد و اندازه‌های خودم می‌ماندم.

۲- امکان بررسی وسیع برنامه و دیدگاه کاندیداها میسّر نیست. آن‌هم با فهم و دانش محدود بنده و همینطور وقت و زمان محدودتر.

ب) سوالاتی که در مورد  هر هشت نفر مطرح کردم همگی ثابت بودند، حتی اگر هیچ پاسخی در مورد آن سوال وجود نداشت باز هم سعی می‌کردم روند کار یکسان باشد.مثلاً در مورد سوال اول که کاندیداها برنامه‌ی مکتوبی دارند یا خیر؟ سعی کردم پاسخ دقیقی به عبارت «مکتوب بودن» بدهم و ساده از کنار این ویژگی عبور نکنم.

ج) پاسخ یکی از سوالات چهارگانه‌ی من یعنی «آیا تیم اجرایی کاندیدا مشخص شده است؟» در مورد هر هشت کاندیدا منفی بود. اما باز هم آنرا ذکر کردم، چون شخص رییس جمهور قرار نیست به تنهایی مجری ِکارها باشد، اینکه چه کسانی قرار است در کابینه‌ی او باشند هم مهم است، بهرحال گویا آن هشت نفر نظر دیگری دارند 😉

د) تعداد خوانندگان این وبلاگ در بهترین حالت هم شاید به ۱۰۰۰ نفر در روز هم نرسد،اما دلیل اصلی نوشتن این یادداشت‌ها بیشتر  و بیشتر خودم بودم. می‌نویسم تا بیشتر بخوانم.

ه) بند آخر یادداشتم را از اولین یادداشتم در مجموعه «تا انتخابات» نقل می‌کنم:

برنامه‌ریزی پایه و اساس مدیریت است ، بدون برنامه مدیریت معنا و مفهومی ندارد،آن‌هم برای مهم‌ترین پست مدیریتی-اجرایی کشور یعنی ریاست جمهوری. برنامه که مکتوب شود و امضای نویسنده‌ پای آن بیاید قابل پیگیری‌تر می‌شود، به بیست روز و اندی روزهای انتخاباتی محدود نمی‌شود، در هر روز از چهار سال مسئولیت احتمالی‌شان می‌شود به آن رجوع کرد. هرچقدر هم که به قول معروف «اینجا ایران باشد» باز هم می‌شود با این برنامه یک کارهایی انجام داد 🙂

 

پی‌نوشت ۱ : وبلاگ‌نویسی خیلی خوب است ، هرچه بیشتر بنویسی باز هم خسته نمی‌شوی. خلاصه خیلی بود این چند روز 🙂

پی‌نوشت ۲ : کلیه‌ی یادداشت‌های تا انتخابات را از این لینک بخوانید.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

درباره‌ی نویسنده

عباس قربانی

یک مدیریت خوانده، علاقه‌مند به فوتبال، اقتصاد، سریال و کمی سیاست با حوزه‌ی کاری متفاوت از هر چهار مورد بالا؛ منابع انسانی

۲ دیدگاه‌

  • ‌عباس‌جان تمامی این ده نوشتار انتخاباتی را خواندم دغدغه های خوب و بجایی را مطرح کرده بودی. اینیاتسیو سیلونه در کتاب مکتب دیکتاتورها می‌گوید: رأی اکثریتی که فاقد ذره‌ای شعور و آگاهی باشند کمترین ارزشی ندارد. از اینرو خوشحالم که سطح آگاهی جامعه به حدی رشد کرده که از کاندیداها برنامه مکتوب مطالبه می‌کند و کاندیداها نیز خود را مکلف به ارائه آن می‌بینند ولی از سویی افسوس می خورم که هیچکدام از این موارد در تصمیم‌گیری اکثریت مردم تأثیرگذار نیست و هنوز راهی بس طولانی تا رسیدن به دموکراسی در ایران باقیست…

  • عباس جان با تشکر از تحلیل‌هات. خیلی خوب‌کاری کردی که به خلاصه‌نویسی و مرتب‌نویسی پرداختی. بررسی نظرات شخصی افراد لازمش همینه که واضح و سریع باشه. مخصوصا این روز ها.

    سوالات خوب و جامعی بودند. اما کاش به این نکته می‌پرداختی که چرا مواردی که ذکر کردی اهمیت دارند. (هرچند کمابیش در جواب سوالات جوابی هم به سوالم دادی.)

    به طور کلی با توجه به این که وضعیت اقتصادی کشور و ضریب تاثیرگذاری رئیس جمهوری روی این مساله نسبت به سایر ابعاد بیشتره، احتیاج به یک خلاصه-تفسیر نسبت به کاندیداهای مختلف خیلی لازم بود. با تشکر از تلاشت.

    امیدوارم که حرف بعضی کاندیدا‌ها بعد انتخابات به عمل تبدیل بشه.
    🙂

برگه‌ها

بایگانی

موضوعات